Prace polowe – czyli podróż w rzepak

Kiedy na liście przedmiotów, którą otrzymaliśmy jeszcze przed wyjazdem, zobaczyłem nazwę „Field work”, przez chwilę zastanawiałem się jak często będziemy godzinami po kolana w wodzie na polach ryżowych. Na szczęście, ten tajemniczy przedmiot póki co okazuje się być chyba najprzyjemniejszą częścią programu studiów na YZNU.

Jedziemy na wycieczkę

Filed work to nic innego jak praktykowanie języka w codzienny sytuacjach. A gdzie można by robić to lepiej jak nie na wycieczce. Dlatego też w ramach pierwszych zajęć (a mamy je co dwa tygodnie), wyjechaliśmy do oddalonego o 210 km miasta Tongnan (潼南). Czwartek zaczął się deszczowo. To pierwszy deszcz od przyjazdu. Dzień wcześniej mówili nam, abyśmy wzięli wygodne buty i ubrania bo będziemy chodzić po polach rzepaku i wspinać się po górach. Kiedy próbowaliśmy się dowiedzieć, co dokładnie oznacza chodzenie po polach rzepaku i wspinaczka, zbywali nas różnymi odpowiedziami. Od nikogo nie można było wyciągnąć szczegółowych informacji. Więc pojechaliśmy trochę w ciemno. Idąc do autobusu czekającego na nas przy bramie wschodniej wciąż padało. Tuż po 16.20 wyruszyliśmy w prawie czterogodzinną podróż autobusem. Do hotelu zajechaliśmy grubo po 20, bo kierowca nie tylko nie do końca wiedział, gdzie jest hotel, ale wjechał w ślepą uliczkę, gdzieś nad rzeką. Manewr zawracania opanował do perfekcji, ale wyjazd z ulicy nie był już tak lekki. Bo jeśli w uliczce nie szerszej niż dwa samochody na przeciw siebie stoi autobus i samochód, to trudno o łatwy przejazd. Żeby tego było mało dojechała jeszcze ciężarówka z ziemią. Po kilku minutach i strachu w oczach, kiedy ciężarówka nieco przechyliła się mijając nas na odległości dłoni, dojechaliśmy do hotelu. Tam krótki nocleg, bo trzeba było się zintegrować z nauczycielami z Anglii, Kanady i Japonii. Rano wyspani i najedzeni ruszyliśmy do świątyni buddyjskiej na północny zachód od Tongnan.   Klasztor wielkiego buddy Da Fo leży u stóp góry Dingming. Głównym elementem klasztoru jest wielki złoty budda Sakyamuni. Posąg ma wysokość 18,43 m, sama głowa jest wysoka na 4,3 m zaś uszy to nieco ponad 2 metry. Jest to  rzekomo największy posąg buddy w Chinach i siódmy pod względem wielkości na świecie. Całość znajduje się w zadaszonej glazurowanym dachem hali. Do budowy tego budynku nie użyto ani jednego gwoździa. Całość robi niezłe wrażenie: nie tylko pod względem widoku, ale i zapachu. Co chwilę ktoś z modlących się przed wizerunkiem buddy zapala kadzidełka lub świece i stawia je bliżej ołtarza. Większość z modlących się, to osoby starsze lub kobiety. Trudno powiedzieć czy było tak ze względu na wczesną porę, czy chińska młodzież nie jest tak gorliwie praktykująca.

Klasztor wielkiego buddy Da Fo - Schody 7 uczuć

Klasztor wielkiego buddy Da Fo – Schody 7 uczuć

Kilka kroków dalej znajdują się platforma Qiqing – 42 schody wyżłobione w urwisku. Mają one oznaczać 42 struny, ponieważ wchodząc po schodach można usłyszeć melodyczne stukanie. Siedem pierwszych schodów reprezentuje siedem podstawowych uczuć ludzkich: radość, złość, smutek, strach, miłość, nienawiść i pożądanie. Platforma ta jest także jedną z czterech antycznych ścian echo. Została stworzona 100 lat przed słynną Ścianą Echa w Pekinie.

Pagoda

Pagoda

Wielki złoty budda Sakyamuni

Wielki złoty budda Sakyamuni

Swastyka? Nie symbol szczęścia wg Buddystów

Swastyka? Nie symbol szczęścia wg Buddystów

Klasztor wielkiego buddy Da Fo

Klasztor wielkiego buddy Da Fo

Klasztor wielkiego buddy Da Fo

Klasztor wielkiego buddy Da Fo

Tak zwane zdjęcie w lustrze ;)

Tak zwane zdjęcie w lustrze ;)

Kwitnące kwiaty na terenie klasztoru

Kwitnące kwiaty na terenie klasztoru

Klasztor wielkiego buddy Da Fo

Klasztor wielkiego buddy Da Fo

PagodaWielki złoty budda SakyamuniSwastyka? Nie symbol szczęścia wg BuddystówKlasztor wielkiego buddy Da FoKlasztor wielkiego buddy Da FoTak zwane zdjęcie w lustrze ;)Kwitnące kwiaty na terenie klasztoruKlasztor wielkiego buddy Da Fo

Wpłynąłem na rzepaku przestwór oceanu

Tuż przed południem jedziemy parę kilometrów za miasto na 2 000 hektarowe pole rzepaku. Tak, 20 kilometrów kwadratowych żółtego kwiecia. Jedna z największych atrakcji turystycznych tej części regionu Chongqing. Łodzią wśród pól rzepaku w TongnanCo roku przyciąga setki tysięcy turystów, a na sam festiwal rzepaku przyjeżdża 10 razy mniej ludzi niż na Przystanek Woodstock 😛 Rzecz dobrze pomyślana, bo rzepak sobie rośnie, turyści przyjeżdżają, kasy w portfelach też rośnie. Całość zaczyna się od parkingu, na którym zaraz po wyjściu z autokaru otaczają przyjezdnych panie z wiankami rzepakowymi. Element rozpoznawczy turysty – łatwiej wtopić się w okolicę. Potem przesiadka w nowy autokar i przejazd kilka kilometrów do ogrodów i nad rzekę. Po krótkiej przechadzce wsiadamy na łódź i płyniemy głębiej w pola. Tam przechadzamy się wśród kwitnącego na żółto rzepaku. Mijamy rozstawione co jakiś czas kramiki z jedzeniem, pamiątkami. Daleko w głębi pola znajduje się punkt widokowy, z którego można rozejrzeć, pofotografować i dalej w drogę – do symbolu taiji (znanego także jako yinyang), który można zobaczyć stojąc przy górującym nad okolicą posągu Chen Tuana. Nasza wyprawa po Tongnan skończyła się obiadem w pobliskiej restauracji. Idąc tam spotkaliśmy po drodze kilka kur i kaczek. Potem jeszcze przez chwilę słyszeliśmy, ale na chwilę przed podaniem do stołu świeżo ugotowane dania, zwierzęta umilkły… Cóż, najważniejsze, że wiemy co było na talerzu.

Posągu Chen Tuana.

Posągu Chen Tuana.

Dziewczyny z wiankami z rzepaku robią sobie zdjęcia.

Dziewczyny z wiankami z rzepaku robią sobie zdjęcia.

wycieczka1_20140314_103222_d2_tongnan

wycieczka1_20140314_103222_d2_tongnan

Każdy dumnie prezentował się z wiankiem na głowie

Każdy dumnie prezentował się z wiankiem na głowie

Zamyślona uczennica na tle lalek

Zamyślona uczennica na tle lalek

Jedna z platform, z której można podziwiać pola rzepaku

Jedna z platform, z której można podziwiać pola rzepaku

Posągu Chen Tuana.Dziewczyny z wiankami z rzepaku robią sobie zdjęcia.wycieczka1_20140314_103222_d2_tongnanKażdy dumnie prezentował się z wiankiem na głowieZamyślona uczennica na tle lalekJedna z platform, z której można podziwiać pola rzepaku

Podwójne świętowanie

Z powrotem do autobusu i w dół wąskimi i krętymi drogami wśród pól ryżowych. Tym razem do 重庆 /Chongqing/ – podwójnego świętowania, jednego z czterech wydzielonych miast. Miasto gigant, w jego obrębie mieszka niemal tyle samo ludzi co w całej Polsce. Mówią, że jest to także jedno z niewielu miast w Chinach, gdzie praktycznie nie da się jeździć na rowerze przez jego położenie.Zachód słońca nad rzką Jangcy. Jeszcze tego samego dnia mieliśmy pochodzić i porobić zakupy na bardzo sławnej uliczce 磁器口 /Cíqìkǒu/ – dosłownie „porcelanowym porcie”. Jest to pozostałość antycznym mieście Longyinzhen nad brzegiem rzeki Jialing. Kiedyś był to port (stąd jego dosłowna nazwa). Obecnie jest wehikułem czasu, który zabiera turystów tysiąc lat wstecz… gdyby nie kramy i bary co krok. W każdym domku, zaułku wystawione są stragany z przekąskami, pamiątkami czy wyrobami ręcznymi i masą różnych innych rzeczy. Ludzi – jak wszędzie w China, cała masa. Idzie się żółwim tempem. Ale miejsce warte polecenia. No, ale tam byliśmy dopiero na drugi dzień i to jako druga atrakcja dnia.

Centrum Chonqing w godzinach późnopopołudniowych

Centrum Chonqing w godzinach późnopopołudniowych

 Jedna z wielu typowych dla tej okolic budowli z charakterystycznymi dachami

Jedna z wielu typowych dla tej okolic budowli z charakterystycznymi dachami

Starzec przechadzający się po Cíqìkǒu

Starzec przechadzający się po Cíqìkǒu

Jeden z setek nawoływaczy - Cíqìkǒu

Jeden z setek nawoływaczy - Cíqìkǒu

Cíqìkǒu

Cíqìkǒu

Tradycyjne chińskie lampiony przyozdabiające wejście na Cíqìkǒu

Tradycyjne chińskie lampiony przyozdabiające wejście na Cíqìkǒu

Centrum Chonqing w godzinach późnopopołudniowychJedna z wielu typowych dla tej okolic budowli z charakterystycznymi dachamiStarzec przechadzający się po CíqìkǒuJeden z setek nawoływaczy - CíqìkǒuCíqìkǒuTradycyjne chińskie lampiony przyozdabiające wejście na Cíqìkǒu

W piątek, ze względu na korki na mieści zajechaliśmy tylko do hotelu, a wieczorem poszliśmy na lokalny specjał – hotpot. Rano wybraliśmy się do centralnego punktu miasta – Hali Ludowej i znajdującego się na przeciwko Muzeum Trzech Przełomów. Wielka Hala Ludowa, była zwana także Budynkiem Sino-Sowieckim, nieco przypomina swoim wglądem Świątynie Nieba w Pekinie. Co w środku? Nie wiem, nie weszliśmy. Zrobiliśmy sobie zdjęcie grupowe na schodach i zeszliśmy na dół na plac na którym dziesiątki emerytów  ćwiczy od Taiji przez taniec klasyczny po gry chińskimi zabawkami (coś na kształt bączka tylko, że napędzany jest uderzeniem batem. Na prawdę niezwykle to wygląda,  gdy na placu w centrum miasta przychodzą sobie starsze osoby by poćwiczyć, a nie wożą się autobusami miejskimi.
Widok na plac i Halę Ludową w Chongqing (ze schodów Muzeum Trzech Przełomów)

Widok na plac i Halę Ludową w Chongqing (ze schodów Muzeum Trzech Przełomów)

Plac przed Halą Ludową.

Plac przed Halą Ludową.

Koieta ćwicząca na Placu przed Halą Ludową.

Koieta ćwicząca na Placu przed Halą Ludową.

 Hala Ludowa w Chongqing widzania pod prowadzącą do niej bramą.

Hala Ludowa w Chongqing widzania pod prowadzącą do niej bramą.

Pary każdego pokroju tańczą przed Halą Ludową.

Pary każdego pokroju tańczą przed Halą Ludową.

Jedna z ekspozycji w Muzeum Trzech Przełomów ukazująca trudy życia nad Jangcy - rybacy musieli wciągać łodzie ręcznie.

Jedna z ekspozycji w Muzeum Trzech Przełomów ukazująca trudy życia nad Jangcy - rybacy musieli wciągać łodzie ręcznie.

Widok na plac i Halę Ludową w Chongqing (ze schodów Muzeum Trzech Przełomów)Plac przed Halą Ludową.Koieta ćwicząca na Placu przed Halą Ludową.Hala Ludowa w Chongqing widzania pod prowadzącą do niej bramą.Pary każdego pokroju tańczą przed Halą Ludową.Jedna z ekspozycji w Muzeum Trzech Przełomów ukazująca trudy życia nad Jangcy - rybacy musieli wciągać łodzie ręcznie.

Po drugiej stronie placu znajduje się otwarte w 2005 Muzeum Trzech Przełomów – tak, tych od Tamy Trzech Przełomów. Oczywiście tam już jest w muzeum chociaż otwarto ją zupełnie niedawno. Poz tym muzeum podzielone jest na 4 obszary, a w każdym z nich przedstawione są inne elementy związane z Trzema Przełomami: – geografia Trzech Przełomów, – Historia i rozwój Chongqing, – Chongqing — droga do XX wieku, – wojna przeciwko Japonii. Ciekawie jest, przewodniczka biegle mówiła po angielsku i całkiem interesująco, ale ja szczególnym fanem muzeów nie jestem. Mimo wszystko jednak polecam odwiedziny. W Chongqing na pewno jest wiele bardzo ciekawych miejsc więc mam nadzieję, że jeszcze nie raz trafi się okazja wyjazdu do tego miasta – oby nie za często bo wg ostatniego raportu Greenpeace Chongqing znajduje się na 45 pozycji wśród 74 miast z najmniej czystym powietrzem. O ostatnim punkcie pobytu w Chongqing już pisałem, wiec czas wracać na kampus. Słońce świeci, droga daleka, ale przyjemna.  Tak jak i cała wycieczka.

Krzysiek (潘立夫)

Krzysiek (潘立夫)

Tłumacz, językoznawca, pasjonat języków, uwielbiający podróże i fotografie. Absolwent sinologii i anglistyki KUL. GVer

You may also like...

5 Responses

  1. Kazik pisze:

    Super sprawa ten blog – nie mogę się oderwać od czytania :) Zazdroszczę tego obcowania z chińską kulturą…

  1. 30 marca 2014

    […] i na targach. Żywego o tyle o ile – do kasy żywy on nie dojdzie. Podobnie robi się w niektórych restauracjach. Po wyborze kurczaka lub ryby, ekspedient/ka sięga za tasak i dokonuje wszystkiego co u nas dzieje […]

  2. 4 kwietnia 2014

    […] podczas pobytu w Ciqikou postanowiliśmy wybrać się na kawę, po długim spacerze znaleźliśmy „kawiarnię”. Na […]

  3. 16 kwietnia 2014

    […] ramach drugich zajęć noszących tajemniczą nazwę „Field work”, czyli praktyk, wybraliśmy się do 19. gimnazjum mieszczącego się w Ma’anie, jakieś 15 […]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>